στις ομορφες αυλές
τα στενα παραθυρα
κοιτουνε την Ανοιξη με ματια βρεγμενα
πενθιμα γαντζωμενα
στα τζαμια τα φυλλα τους
κιτρινοκοκκινα
αποκοσμα θολωματα
επαναλαμβανομενες εκδορες ολη τη νυχτα
ανθιζει ο δρομος και νοθευει υποχθονια τον οριζωντα
η εναστρωση(*) θα-μενει
στους γοερους αντικατοπτρισμους
'ειδωλα θολα και δολια
ποτε θ'αναδυθειτε ουρλιαζοντας υστερικα
μεσ' απ' τον κηπο μου;
παθιασμενα να εξατμιστειτε
κι υστερα σαν μαιανδροι απο δροσοσταλιδες
να ξαποστασετε {σ}το πλατυσκαλο της παλαμης μου;
σαν φαυλο εαρ(*). -15.03.2012-
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου