* απο μια φίλη

Φλόγες σταγόνας,

μαρμάρινο άγαλμα πηλού,

ψυχοφθόρα νίκη.

Και πάλι απέχτησες την ελευθερία σου.

Καθώς απολαμβάνω το ηλιοβασίλεμα

κοντοζυγώνουν αναμνήσεις

,τις μετράω με φύλλα χαρουπιάς.

Καρπούς αγνότητας

γνήσιο ψέμα

ψεύτικη αλήθεια

μοναξιά ελευθερίας

συντροφιά σκλαβιάς.

Ξανθό χορτάρι αποκοιμιέται στα μάτια μου

είμαι ζωντανή

και αγαπάω ζωές

ζώ στιγμές.

Παγώνω τους κόκκους

που γυρνάς πάνω-κάτω σαν σύννεφα που ταξιδεύουν με τον άνεμο.

Έχει μηδέν μποφόρ.

Πηγαίνω στο κλουβί μου.

Μα επιστρέφω με 2 πέτρες.

Να σου μάθω πως όταν δημιουργήθηκε η φωτιά, γεννήθηκε η ελευθερία.             

                                                                                Ερατώ, 22.05.2011

.Στην πορεια- οι τιτανικοί άρχισαν να βυθίζονται, απο τοτε που ξεμπάρκαρε η ματαιοδοξία.

Εχω βαρεθει να αναπνεω τον αερα σου

Σιχαθηκα τη μολυσμενη ανασα σου.

Εισπνέεις ανθρωπους που δεν εχουν αλλη επιλογη (δεν εχουμε?) απο το να υποταχθουν στην αρρωστημενη λαιμαργια σου, και εκπνέεις ψυχρες βιομηχανιες, κοκκινωπα τουβλα σε αιματοβαμμενα εργοστασια. Στοιβαγμενες σαρκες στο λιμανι για εξαγωγη. Και οι συνηθεις υποπτοι, υπαιτιοι. Με την επομενη αυγη, θα δειχνεις περιφρονητικα τα νεκρα σωματα που θα περιφερονται στα νεκροταφια της πολης σου. “Βιασου .το πλοιο της γραμμης θα αποπλεύσει οπου να’σαι και δεν θα προλαβεις να φορτωσεις-“                                                          ---

Κι ετσι τα μεγαλα καραβια –αυτα που ειναι πια τοσο ισχυρα, που ουτε καν φουρτουνες δεν συναντουν στο διαβα τους- αναχωρουν. Δεν ξερω ομως,κατα ποσο θα αποτελεσει προβλημα το γεγονος οτι στερεψαμ’ απο θαλασσα(!). Μόν΄ο ουρανος μας εμεινε, κι αυτος, ανημπορος. Μοιαζει πια με αποπνικτικο νάιλον σακουλακι που ειν’ έτοιμο να δεθει κομπο και να μας κλεισει μες την ασφυξιά μας.

Θα ανεβω ξανα στις μικρες σχεδίες, κείνες που είχαν μόνη τους εγνοια το ταξιδι. Τι να το κανεις ρε αδερφε το υπερωκεανιο, αμα δε νοιωθεις τα απροβλεπτα κυματα στο λαιμο σου. Αμα δεν καιγεσαι να επιβιωσεις και δε νοσταλγεις τ’άγονα? Τετοια που τα χεις καταντησει τα ταξιδια σου, γι’ αυτο δε βρισκεις πλεον ξεχασμενους χαρτες. Τα κρυμμενα χρυσαφια,φιλε, ειναι για κεινους που δε φοβουνται να βυθιστουν στην αμμο και να σκαψουν με τα χερια τους. Δεν ειν’ γι’ αυτους που κοιταν τον πατο αφ’ υψηλού, απ’ το μαρμαρινο μπαλκονακι του πλοιου. Αυτοι το μονο που θα βρουν, θα’ν’ ο πατος του βυθου, οταν με το πρωτο κουνημα, πεσουν απ ‘το μπαλκονακι τους...  

  

*Η τοτε θαλασσα, γονατιζει μπροστα στις Οξινες Βροχες και στα Νεφη καθως Ξεψυχά Άνυδρη.*

                                                                           19-20.05.2011

Ασφυξία #2

Καταπίνοντας οσα μου σερβιρεις για οξυγονο. Οι ματαιοτητες, τα δολοπλοκα ονειρά σου και οι αναλφαβητες φιλοδοξιες ενος ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ(πόθεν ιστα πόθεν) βουλευτη. Εισβάλλουν στα αδυτα, πασχιζοντας να φθειρουν οσ’  ανέγγιχτα μας μεινανε. Ποιος σε καλεσε ρε φιλε?
.

.

Και στο κατω κατω, ποιος σου ειπε οτι ψαχνόμαστε ντε και καλα για Μεσσία?

Έστειλες μου πριν λλίες μέρες που τζινην την προβλεπομενη κ(α/ω)λοτυπωμενη ‘personal invitation’ σου. Πού να’ξερες οτι εν ειμαι καν 18,αρα ετσι τζιαλλιως εν θα σε ψηφισω –καρατσεκαρισμενο.

Δεν γνωριζεις. Εισαι στην αγνοια. Στην ιδια αγνοια που εν σε αφηννει να μαθεις ουτε καν το ονομα μου πριν βαλεις  τους (‘’)πιστους ακολουθους(‘’) σου να τυπωσουν τζινες τες κολλουες. Ουτε εshεις την δυνατοτητα να μαθεις το ονομα κανενός. Τζαι μιλωντας για ονομα,εν μιλω για τζινο το ορθόδοξο χριστιανικο ονομα καποιου προφανως ορθόδοξου χριστιανικου αγιου, που μας επιβαλαν -οπως εγινε τζαι με την ζωη μας, πριν καν να γεννηθουμε- μαζι με την (...) ορθοδοξη χριστιανικη μας βαφτιση,  τζαι που οποιος θελει μπορει να τo βρει στο facebook. Μιλω για τζινο το Ονομα που επιλεγει μονη της η καθε αννη. Που το γυροφερνει ποδα τζαι ποτζι στα παγκακια που συχναζει τζαι στις ενοίοτε επικοινωνίες με το ανεξέλεγκτο 'control' της  -που πολυ αμφιβαλλω αν κοφτει τζαι πολλους δλδ. 

Ηταν να πω οτι η εξουσία πρεπει να ξερει τουλαχιστον ποιους εξουσιαζει, αλλα αν εγνωριζεν οντως ο καθενας τον αλλον, τζαι αφηναμε τους εαυτους μας ανοιχτους για να τους περιεργαστουν οι περαστικοι, αν εμπιστευκουμασταν το Ονομα μας στον διπλα, τοτε εν θα υπηρχε καν εξουσια. προφανως. 

                                                                         ***

Και  σε τελικην αναλυση, τι σου φταιξαν τα ερμα τα δεντρακια που πεθαναν για να εκπληρωσεις εσυ τις κακομοιρες,ξεμπροστιασμενες βλεψεις σου μωρη?

                                                                             19-20.05.2011