Αντανάκλαση*

Κοιτάζω βαθιά στο κίτρινο του ήλιου
και με πλημμυρίζει γαλάζιο του ωκεανού

Στο πράσινο του φύλλου
με καίει το κόκκινο της φωτιάς
Έτσι και στο χλωμό του φεγγαριού
Μετρώ τα χρώματα τ' ουράνιου τόξου.      

   07.10.2010

Το πιο ωραιο
ειναι το επομενο λιμανι
Κι ας ειναι αγνωστο,εσυ τ'ονειρευεσαι.
Και φωναζεις με σιγουρια
πως ειναι οτι επιθυμουσες
Γιατι σ' όποιο κύμα κι αν σε βγαλει,
Χιλιες φορες απ΄τη στερια σου~    19.08.2010

στ' αλήθεια,πόσο αληθινός είναι ο χρόνος και ο τόπος? ίσως λιγότερο από τα όνειρά σου.

I believe in everything until it's disproved. So I believe in fairies, the myths, dragons. It all exists even if it;s in your mind. Who's to say that dreams and nightmares aren't as real as the here and now?  -John Lennon.

*

"We all need someone to look at us. we can be divided into four categories according to the kind of look we wish to live under. the first category longs for the look of an infinite number of anonymous eyes, in other words, for the look of the public. the second category is made up of people who have a vital need to be looked at by many known eyes. they are the tireless hosts of cocktail parties and dinners. they are happier than the people in the first category, who, when they lose their public, have the feeling that the lights have gone out in the room of their lives. this happens to nearly all of them sooner or later. people in the second category, on the other hand, can always come up with the eyes they need. then there is the third category, the category of people who need to be constantly before the eyes of the person they love. their situation is as dangerous as the situation of people in the first category. one day the eyes of their beloved will close, and the room will go dark. and finally there is the fourth category, the rarest, the category of people who live in the imaginary eyes of those who are not present. they are the dreamers." 
— Milan Kundera

Όσα θέλω να μην ξεχάσω

Για τα όνειρα που θέλω να κρατήσω. 

Να βλέπεις τη ζωή σου μέσα απ'το δικό σου ουράνιο τόξο. Ν' αγκαλιάζεις τη φύση και να αποκοιμιέσαι ευχαριστημένος. Αισιοδοξία. Να πιστεύεις στο 'θεό' σου, όποιος κι αν είναι αυτός. Στη δύναμη που σε ωθεί να ζεις. Κι αν είναι κάποτε η ποίηση, άλλοτε η μουσική, τότε να είσαι πιστός σ' αυτά. Κάθετι που δεν σ' αρέσει, να το αλλάζεις. Και σε κάθε αλλαγή,να γιορτάζεις, μα να προσδοκείς την επόμενη. Να θυμάσαι πως τα 'μαύρα' δεν έρχονται ποτέ μόνα. Εσύ εκείνο που έχεις να κάνεις, είναι να βρίσκεις το μικρό, κρυμμένο λευκό. Και να θυμάσαι πως για να ανθίσει ο "κήπος της εδέμ" ,χρειάζεται βροχή. Γι' αυτό, να δίνεις κάθε μέρα και μια σταγόνα του εγώ σου στον καθένα που χρειάζεται να δροσιστεί. 

Εξουσία στον εαυτό μου έχω μόνο εγώ. Εγώ αποφασίζω αν θα βλέπω την κάθε μέρα μου ζωντανή ή νεκρή. Γιατί δεν θέλω να την καταντήσω μίζερη κι αδιάφορη, δεν δέχομαι να την αφήσω στο θολό τους δίχτυ. Θα κρατήσω μέσα μου το παιδί, θα κρατήσω τη Φύση, και τον πολύχρωμο εαυτό της Ελευθερίας. Απλός άνθρωπος, χαρούμενος κι ευτυχισμένος με τα πιο μικρά, αυτά που στην ουσία είναι τα μεγαλύτερα. Θα ζήσω με τα δικά μου ιδανικά και θα χτίζω πάντα Ειρήνη στην ψυχή μου.

Θα πιστεύω αιώνια στις Νεράιδες.

Ν'αγαπάς,να ονειρεύεσαι και, σ' όποιον ορίζοντα κι αν βρίσκεσαι, να κοιτάς το απέραντο γαλάζιο. Τότε  θα είσαι Ελεύθερος.         -07.10.2010-

http://webstore.quiltropolis.net/stores_app/images/images_518/The%20Colourful%20QuiltSM.jpg