-Ξ-

ΚΑΘΏΣ ΓΚΡΕΜΊΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΊΕΣ

αναδιπλώνονται τα παράθυρα

ξεφυσούν ανακουφισμένες οι καμινάδες

{καταθλίπτεται κι ο άη-βασίλης που θα μείνει άνεργος}

ξεγυμνώνονται τα καλώδια της ηλεκτρικής

θρυμματίζονται τα παγωμένα τζάμια

ξεπουπουλιάζονται τ'ασημοκέντητα παπλώματα

ραγίζουν οι πολυ-α-πρόσωποι σοβάδες.

Εκρήγνηνται οι λίμνες στα οριοθετημένα πάρκα

χορεύουν τα μυρμήγκια στα υπόγεια μέρη

φτερουγίζουν δίχως σχηματισμούς τα πουλιά

ξεπροβάλλουν μανιωδώς οι μεταξοσκώληκες απ'τα κουκούλια

βολτάρουν τα ξωτικά κάτω απ' τα μανιτάρια

ριζώνουν τα δέντρα στα μικρά περβάζια

τραντάζονται απ' τα γέλια οι ουρανοί.

Αναχαιτίζονται τα άτια μεγαλεπίβολων επιδρομών

δολοφονούνται εν ψυχρώ οι αρχιμανδρίτες απ' το μανδρί τους

απαγορεύεται δια νόμου ο στρατός

λύνουν το κυκλοφοριακό τα ποδήλατα

τα εκατοστίζει η αποχή

ξι-ασφαλτώνονται οι δρόμοι στα χωριά μας

καταργούνται οι ασφάλειες ζωής-αυτοκινήτου-συνειδήσεως.

Αυτοκτονούν ντουέτο η ματαιοδοξία και η μιζέρια

μοσχοβολούν στους φούρνους τα καμένα χαρτονομίσματα

φιλεύουν τα ποντίκια με τους ελέφαντες

διαβάζουν πολυσέλιδα βιβλία τ' αναλφάβητα παιδιά μας

σκουντουφλούν σε μπανανόφλουδες οι τραπεζίτες

διακινείται ελεύθερα το ψωμί στις γειτονιές

φεύγουν γι' αλλού οι ερεινύες.

Ανοίγουν ορθάνοιχτες οι πύλες των αισθήσεων

κλείνουν τα μάτια στον αχό των παραισθήσεων

χαιδεύονται τ' ανέγγιχτα βλέματα

ροδίζουν τα μάγουλα στα ερωτευμένα ασματωδεία

ηδονίζονται τα light συναισθήματα

δημιουργούνται τα σύμπαντα απ' τ' Ασήμαντα,

τραγουδούμε ξανά.

καθώς γκρεμίζονται οι πολυκατοικίες,χτίζεται απ'αρχής η ζωή μας-κοιτάζοντας το ηλιοβασίλεμα κατάματα.                                            -20.10.2011-