Δευτέρα 30 Απριλίου 2012

διάθλαση χρωμοπροβολής

τον ειδα παλι αποψε
να ρυτιδιαζει το προσωπο του 
τραγουδωντας
οι τεσσερεις τοιχοι πισω του,εγιναν εξι
κι ολο αυξανονταν
απροσδοκητα
και ενδιαμεσα σε μια βουβη (χω/ορο)(χρονο)γραφια
κι ενα φωναχτό Ξέρεις,
οι τοιχοι εκεινοι,που ειχαν ηδη αυξηθει
μεχρις τον μελανιασμενο του λαιμο


πηραν χρωμα.
και δεν εννοω πως καηκαν στην ηλιοθεραπεια
κανονικα,σου λεω, 
εναλλασσονταν
σε χρωματα
που δε δύναται να εκλαβει το αδαές το ματι
χρωματα αθωα και ανεγγιχτα
σαν τους ξενυχτισμενους ψιθυρους


εναλλασσομασταν κι εμεις
και διαιρουνταν οι φιγουρες
οπως πολλαπλασιαζονταν 
οι α(ι)σθ(η)μαίνουσες ψυχες.                    -29.04.2012-

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου