Κρατώ στα χέρια μου έναν ήλιο.
Μα δεν είναι σαν κι αυτούς που ξέρεις
Ετούτος εδώ, θαμπός και άχρωμος.
Αρχίζει να λιώνει μέσα στη χούφτα μου
Πνίγεται σ'απελπισμένα δάκρυα
Κι αυτά όλο και σβήνουν τις αχτίδες του.
Κραυγές και σιωπές βουίζουν στ' αυτιά μου,πίσω απ' το χαρούμνο τραγούδι του ανέμου.
Τότε ο ήλιος,
ανήμπορος μπροστά στο ίδιο του το φως,
Αφήνει την πυρκαγιά του ελεύθερη.
Κι άξαφνα, ω!
Δειλά,μέσα απ' τις στάχτες του
-το νιώθω,είναι ζωή-
Μα δεν είναι σαν κι αυτούς που ξέρεις
Ετούτος εδώ, θαμπός και άχρωμος.
Αρχίζει να λιώνει μέσα στη χούφτα μου
Πνίγεται σ'απελπισμένα δάκρυα
Κι αυτά όλο και σβήνουν τις αχτίδες του.
Κραυγές και σιωπές βουίζουν στ' αυτιά μου,πίσω απ' το χαρούμνο τραγούδι του ανέμου.
Τότε ο ήλιος,
ανήμπορος μπροστά στο ίδιο του το φως,
Αφήνει την πυρκαγιά του ελεύθερη.
Κι άξαφνα, ω!
Δειλά,μέσα απ' τις στάχτες του
-το νιώθω,είναι ζωή-
μέχρι το σούρουπο,γεννιέται ένα φεγγάρι. 30-31.12.2010
Να το φεγγάρι. Μπορώ να το δω!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπράβο, εν πάρα πολλά ωραίον:)
ευχαριστώ μίσσες πολύχρωμη νεράιδα, προσπαθούμεν:D γνωριζόμεθα ή απλώς είσαι πολλά καλόψυshη τζαι αφήννεις μου κκόμεντ για παρηγοριά? ηαηα;D
ΑπάντησηΔιαγραφήχαχα..γνωριζόμεθα?! όπως το πάρει κανείς:D
ΑπάντησηΔιαγραφή