Η Ζωή. Ένα κορίτσι που νομίζεις
πως γνωρίζεις και πως σου ανήκει.
Τη χαιρετάς μηχανικά όταν
συναντιέστε τυχαία στο δρόμο
για τη δουλειά
και μετά επιταχύνεις το βήμα σου
Να ξεμπερδεύουμε γρήγορα.
Άλλοτε απλώς περνάς από δίπλα της
αδιαφορώντας· τι σε νοιάζει εσένα δηλαδή,
άμα αυτή τη λεν ζωή ή άμα τη
φωνάζουνε μικρό Γιαννάκη; -
Κ έτσι, ποτέ δε θα πατήσεις τον ίδιο
ουρανό που πάτησ' αυτή, μήτε θ' ακούσεις
το γελαστό όνομά της.
Μα καμιά φορά, μαθαίνω γι'ανθρώπους
που την αγαπήσανε τρελά την κοπελιά·
την τραβήξανε απ' την κοτσίδα
και τη φιλήσανε στο στόμα.
Το 'λιαχτερό φορεμά της να σκορπά τον αέρα
και η ματιά της
μια Δύση,που ανατέλλει τη μέρα. -20.06.2011-
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου