θάνατος:οπιον

η γεννηση της παπαρουνας θυμιζει μια συνηθισμενη μανα που τρωει το παιδι της.

οταν πεφτει η πορφυρη μαρμαρυγη
του στα φρεσκοθαφτα τενάγη,
οι ανασσασμοι μου χωράν απ'τις χαρα(μα)δ(ρ)ες
των ματιων μου
και τα χερια μου τυλιγουν τρυφερα το λαρυγγι μου.
κι οταν ,υστερα,τα κοκκινα εκεινα φωτα
 ανεμιζουν γυρω απ'τον ερατεινό μου λαιμο
κι ανθιζουν,
τα ονομαζεις παπαρουνες.          -25.12.2011-