Φλόγες σταγόνας,
μαρμάρινο άγαλμα πηλού,
ψυχοφθόρα νίκη.
Και πάλι απέχτησες την ελευθερία σου.
Καθώς απολαμβάνω το ηλιοβασίλεμα
κοντοζυγώνουν αναμνήσεις
,τις μετράω με φύλλα χαρουπιάς.
Καρπούς αγνότητας
γνήσιο ψέμα
ψεύτικη αλήθεια
μοναξιά ελευθερίας
συντροφιά σκλαβιάς.
Ξανθό χορτάρι αποκοιμιέται στα μάτια μου
είμαι ζωντανή
και αγαπάω ζωές
ζώ στιγμές.
Παγώνω τους κόκκους
που γυρνάς πάνω-κάτω σαν σύννεφα που ταξιδεύουν με τον άνεμο.
Έχει μηδέν μποφόρ.
Πηγαίνω στο κλουβί μου.
Μα επιστρέφω με 2 πέτρες.
Να σου μάθω πως όταν δημιουργήθηκε η φωτιά, γεννήθηκε η ελευθερία.
Ερατώ, 22.05.2011
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου